ЕВН Македонија е составен дел од големото семејство на концернот ЕВН АГ од Австрија. Со купопродажниот договор од 2006 година, ЕВН АГ стана сопственик на 90 проценти од вредноста на тогашното „АД ЕСМ“, а 10 проценти останаа во сопственост на Република Македонија. Основна дејност на компанијата е дистрибуција и снабдување со електрична енергија на околу 800.000 потрошувачи на подрачјето на целата територија на државата. Вкупната должина на електричната мрежа изнесува околу 25.000 км, а во сопственост на ЕВН Македонија се и 11 хидроцентрали кои годишно произведуваат околу 150 GW електрична енергија.

Електрификација на Македонија (1909-1944)

Првата електрична централа во Македонија

Електрификацијата на другите градови во Македонија се одвивала самостојно и одделно. После Скопје електрифицирана е Битола во 1924 година, а до 1930 година електрифицирани се Тетово, Велес, Куманово, Штип, Крива Паланка, Гевгелија, Виница и Кочани. Од 1931 до 1935 година електрифицирани се: Прилеп, Кичево и Демир Капија, а од 1936 до 1940 година електрифицирани се: Гостивар, Охрид, Струмица и Пробиштип.
Во тоа време електричната енергија се произведувала во мали хидроелектрични централи, но иако во помал обем имало и централи на дизел и јаглен.
Најзначајни производствени објекти кои биле изградени пред Втората светска војна се: ХЕЦ „Пена“ со моќност од 1.760 КW изградена во 1927 година, Дизел електраната во Скопје изградена во 1933 година со моќност од 1.000 KW и ХЕЦ „Матка“ со моќност од 4.160 KW изградена во 1938 година.

Изградба на браната на Матка

На крајот од 1944 година во Македонија производството на електрична енергија било повеќе од скромно и изнесувало околу 14.200 МWh со инсталирана моќност од 9.600 КW.
Главни причини за забавената електрификација на овие простори биле слабиот економски развој на стопанството, неразвиената индустрија, а особено е важно да се спомене дека Македонија во тоа време не била самостојна држава туку провинција на туѓи кралства и империи.

Првомајска парада во Скопје

Обновата на електроенергетските капацитети кои биле тешко оштетени или разурнати во војната станала примарна и сеопфатна задача која со помош на државата и граѓаните во повоениот период во Македонија успешно се спроведувала. Електрификацијата на Македонија била речиси целосно реализирана и електричната енергија станала секојдневие во скоро сите градови и села во земјата. Систематски и макотрпно била изградувана дистрибутивната мрежа, трафостаниците и новите енергетски објекти кои успевале да ги задоволат се поголемите потреби на домаќинствата и растечката индустрија од неопходната електрична енергија.
Како најзначајни производствени капацитети на електрична енергија кои се изградени во повоениот период па се до осамостојувањето на Македонија во 1991 треба да се издвојат:

• ТЕЦ Маџари       (1949)
• ХЕЦ Маврово     (1957)
• ХЕЦ Тиквеш       (1968)
• ХЕЦ Глобочица  (1965)
• ХЕЦ Шпиље       (1969)
• ТЕЦ Неготино     (1978)
• ТЕЦ Осломеј      (1980)
• РЕК Битола        (1982)

Електроенергетскиот систем на Македонија од 1945 до 1990 година се развивал и бил составен дел од електроенергетскиот систем на поранешна Југославија. По распаѓањето на југословенската федерација и осамостојувањето на Република Македонија како независна држава следеше и прекинот во високонапонската мрежа со остатокот од СФРЈ. Ова значеше и осамостојување на македонскиот електроенергетски систем кој и покрај тешкотиите не дозволи поголеми проблеми во снабдувањето на потрошувачите со електрична енергија.
Единственото претпријатие „АД Електростопанство на Македонија“, во 2005 година се подели на три претпријатија и тоа „АД ЕЛЕМ“ за производство на електрична енергија, „АД МЕПСО“ чија дејност е преносот на електрична енергија и „ЕСМ АД“ за дистрибуција на електричната енергија. Со купопродажниот договор во Април 2006 година „ЕСМ АД“ станува сопственост на концернот „ЕВН АГ“ од Австрија, a со ребрендирањето во 2008 година ова претпријатие го добива сегашното име ЕВН Македонија АД Скопје.

Веднаш по приватизацијата на ЕВН Македонија од страна на ЕВН АГ од Австрија, во 2006 година започна целосната реорганизација во компанијата. Затекнатите лоши состојби во наплатата, загубите на електричната енергија, неквалитетните дистрибутивни мрежи и трафостаници, лошите финансиски резултати и другите негативни показатели започнаа да се менуваат коренито и систематски.
Со големите инвестициони вложувања, современата организациона и раководна поставеност и користењето на најновите технолошки достигнувања во електроенергетската дејност, целосно се промени ликот и резултатите на компанијата.
ЕВН Македонија за кратко време стана јасно препознатлив бренд и пример за модерна компанија во Република Македонија која за своето целокупно работење доби многу признанија и награди.
Со успешно спроведената реорганизација и трансформација, ЕВН Македонија создаде цврста основа за реализација на поставените цели и справување со сите предизвици во иднина.